Op eierschalen lopen in mijn ‘personal space’

Mijn eerste Nederlandse spreekwoord dat ik leerde had iets met ‘houten oortjes’ te maken, wat direct verband hield met mijn eindeloze gekakel. Ik ging als 10-jarige dagelijks meerdere malen – tegen mijn vaders zin in – een karategevecht met hem aan, om vervolgens mijn zus te irriteren door met mijn handen om haar gezicht heen […]

Smullers & Taco’s

Amsterdam, 2014

Ik druk mijn oortjes stevig aan op het moment dat ik Amsterdam Centraal binnenstap. Ik kom net uit mijn werk. Iemand was jarig en er heeft de hele dag een taart op tafel gestaan, voor het geval iemand nog een lekker stukje wilde. Walgelijk. Ik heb de hele dag op scherp gestaan en voel me moe en gespannen. Ik check-in en loop de stationshal binnen en probeer niet naar de Smullers te kijken. Waarom moet iedereen zich toch de hele dag zo vies volstoppen(?!), vraag ik me boos af. Kunnen mensen nou niet gewoon de trein instappen en wachten met eten totdat ze thuis aan tafel zitten? Het maakt me woedend. Ik probeer me op mijn muziek te concentreren en te ontspannen. Op het perron probeer ik niet naar mensen te kijken, maar de bakjes van de Smullers ontgaan me niet. Lees meer