Rollercoaster

Help! Nog maar 3 sessies te gaan en mijn therapie zit er alweer op. Nog maar zelden in mijn tijd hier op aarde heb ik mij zo nerveus gevoeld over iets, ik heb zwaar het gevoel alsof ik er nog lang niet ben. Ik erger mij nog steeds net zo erg en kan er nog steeds maar niet goed mee omgaan.

Mijn hoofd is een complete rommel, kon ik het maar opproppen, in de prullenbak gooien en er nieuwe hersenen voor terug krijgen. Ging het verdorie maar zo makkelijk! Zodra mijn misofonie wordt getriggerd, verander ik in een compleet monster, ik schreeuw, huil, woede en god mag weten wat nog allemaal meer.

Een monster dat ik niet wil zijn, een monster dat veel mensen niet achter mij zien schuilen, zij zien een leuke spontane en sportieve meid die overal voor in is. Helaas geloof ik daar steeds minder in; mijn monstermomenten zijn al heel lang niet meer op 2 handen te tellen. Een wandelende tikkende tijdbom kan je het ook wel noemen.

Hoe vaak de gezellige theemomenten met moeders zich ook voordoen, mijn irritaties zijn moeilijk onder controle te houden. Ik moet nog zooooo veel oefenen, denk ik. Helaas voor mij is het nu ook nog eens zo dat ik met mijn ma (grootste trigger) samen werk. Ik ben klaar met school en heb momenteel een bijbaantje in de kwekerij waar mijn moeder werkt. Hierdoor zie ik haar elke week, elke dag, elk uur… Wat het nog eens even driedubbel zo lastig maakt!

Gelukkig heb ik nog maar 8 weken te gaan en dan kan ik lekker met m’n dikke billen in ’t vliegtuig stappen naar Costa Rica voor 2 maanden. RUST! De aftelkalender hangt al op de deur. Bij terugkomst mag ik al gauw weer mijn spullen inpakken want dan vertrek ik naar Breda voor mijn nieuwe studie. HEERLIJK! Focussen op de dingen die ik wil doen, dromen waarmaken, nieuwe ervaringen opdoen en nieuwe mensen ontmoeten, de dingen die mij gelukkig maken! Vanaf dat moment zal ik mij vast en zeker veel rustiger voelen en kan ik elk weekend gerust thuiskomen en gezellig met mijn ouders en zusje tijd doorbrengen, hopelijk met weinig irritaties. Dit zal ons allemaal zo goed doen, dus mede voor hen zal ik blijven knallen en blijven oefenen om een dikke punt achter die storing in mijn koppie te zetten.

Deel dit opShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *