Er bestaan enkele misverstanden over misofonie. Misofonie wordt ook wel eens verward met andere (psychiatrische) aandoeningen. Er is wel overlap met andere aandoeningen, met name met stoornissen als ADHD, OCD en autisme. Uit onderzoek van het Amsterdam UMC (2023) onder 1050 volwassenen met autisme blijkt dat zij vaker matige tot extreme misofonieklachten rapporteerden dan de algemene bevolking.
Soms komt misofonie bij een persoon voor in combinatie met een of meerdere andere stoornissen.
Op basis van wat er momenteel bekend is, is misofonie niet:
-
-
- een dwangstoornis (OCD)
- een gehoorstoornis
- een persoonlijkheidsstoornis
- een vorm van autisme
- een puberale manier om je tegen je ouders af te zetten
- iets wat vanzelf overgaat als je ouder wordt
- hyperacusis, tinnitus en fonofobie
-
Misofonie kan voorkomen in combinatie met andere vormen van geluidsgevoeligheid, zoals tinnitus (chronisch oorsuizen), hyperacusis (overgevoeligheid voor geluiden boven een bepaalde intensiteit) en fonofobie (overgevoeligheid voor harde geluiden of stemmen), maar ook alleen. Misofonie is anders dan hyperacusis in die zin dat de emotionele reactie alleen volgt in reactie op specifieke geluiden. Bij fonofobie wordt de prikkeling van de hersenen als fysieke pijn ervaren, bij tinnitus en misofonie is er sprake van psychisch lijden.
Misofonie kan voorkomen bij mensen met een normaal gehoor en bij mensen met een vorm van gehoorverlies. De meeste mensen met misofonie hebben een normaal gehoor.